Eski toplumlarda ritüel, “deneyip sonuç alınan” bir uygulama olarak görülürdü. Yağmurun yağması, hastalığın hafiflemesi ya da zihinsel rahatlama gibi sonuçlar, ritüellerin tekrar edilmesine neden oldu. Bu nedenle ritüel uygulamaları, körü körüne yapılan davranışlar değildi.

İnsanlık tarihi boyunca görünmeyeni anlama arzusu hiç değişmedi. Doğayla kurulan bağ, sezgiler ve semboller aracılığıyla şekillenen spiritüel ritüeller, yalnızca inanç değil aynı zamanda bir denge arayışıydı. Bugün “kişisel gelişim” başlığı altında konuşulan birçok uygulamanın kökeni aslında antik çağlara kadar uzanıyor.